Türkiye’nin geleceği için kritik öneme sahip olan terörle mücadele sürecinde, iki önemli aktörün iradeleri arasındaki gerilim belirgin bir şekilde ortaya çıkıyor. İmralı’dan yayılan otorite ve Kandil’den gelen talimatlar arasındaki bu çatışma, sürecin düğüm noktasına gelmesine neden oluyor. Bu karmaşık tabloyu anlamak, Türkiye’nin geleceği için hayati önem taşıyor.
PKK’nın 5-7 Mayıs 2025 tarihli kongresinden sonra ortaya çıkan durum, sürecin ne kadar belirsiz olduğunu gözler önüne serdi. KCK Yürütme Konseyi Üyesi Mustafa Karasu ve KCK Genel Başkanlık Konseyi Üyesi Sozdar Avesta’nın açıklamaları, örgütün adını “Apocu Hareket Yönetimi” olarak değiştirmesi ve yapının değişmeden kalması ile birlikte, Kandil’in stratejik hamlelerini işaret etti. Bu durum, örgütün liderliğine Abdullah Öcalan’ın mutlak hakimiyetini vurgularken, silahlı gücün kontrolünün Kandil’e ait olduğunu açıkça ortaya koydu. Bu zıtlık, sürecin en büyük riskini oluşturuyor.
Ankara’nın yaklaşımı ise tamamen farklı bir strateji üzerine kurulu. İstihbarat ve Adalet Bakanlığı kaynaklarından elde edilen bilgilere göre, devletin temel hedefi, öncelikle silahların bırakılması ve ardından yasal süreçlerin hayata geçirilmesi. MİT’in bu süreçte oynadığı kritik rol, tespit ve teyit mekanizmalarının devreye sokulması ile destekleniyor. Bu yaklaşım, somut verilere dayalı, operasyonel bir strateji izlemeyi amaçlıyor. Kabine’nin 4 Mayıs toplantısında sunulan MİT’in sistemi, Cumhurbaşkanı Erdoğan ve MHP Genel Başkanı Bahçeli’nin Külliye’deki toplantısı, Ankara’nın siyasi iradesinin pekiştirilmesi açısından önemli bir dönüm noktası oldu.
Bahçeli’nin TBMM’deki açıklamaları, devletin stratejisinin net bir şekilde ortaya koyduğu bir anıttı. Abdullah Öcalan’ın hukuki durumu, örgütün tamamının feshi ve silahların teslim edilmesiyle değerlendirilebileceğini vurgulayarak, sürecin sadece bir aşaması olduğunu gösterdi.
