Çin’in eşi benzeri görülmemiş yeşil dönüş stratejisi, Doğu ve Kuzeybatı bölgelerindeki su kaynaklarının geleceği hakkında ciddi endişeler uyandırıyor. Tianjin, Utrecht ve Çin Tarım Üniversitesinden bilim insanlarının gerçekleştirdiği kapsamlı bir inceleme, bu kapsamlı ağaçlandırma çabalarının, bölgedeki su ekosistemleri üzerinde derin ve beklenmedik etkileri olduğunu gösteriyor. Bu durum, ‘yeşil dönüş’ olarak adlandırılan projelerin, doğal su döngüsünü ciddi şekilde bozduğu yönünde alarm verici bulgulara yol açıyor.
Araştırmacılar, bu hızlı ağaçlandırma operasyonlarının, yerel iklim üzerinde önemli bir baskı yarattığını ve buharlaşma-terleme süreçlerini hızlandırarak, toprak ve bitki örtüsü aracılığıyla su kaybını artırdığını vurguluyor. Özellikle, otlakların ormanlık alanlara dönüştürülmesi, yağışların ve buharlaşmanın artmasına neden olsa da, toplam su dengesini olumsuz etkileyerek, bölgedeki su kaynaklarının kritik düzeyde azalmasına neden oluyor. Bu durum, yoğun nüfuslu Doğu Çin’de ciddi bir su kıtlığına yol açarken, Tibet Platosu’na doğru nemli hava kütlelerinin yönelmesi de bu sorunu daha da derinleştiriyor.
Kritik bir durumun da göz ardı edilmemesi gerekiyor: Kuzey Çin’de, toplam su rezervlerinin sadece yüzde 20’sinin bulunması, bu bölgedeki su kaynaklarının zaten zayıf olduğunu ve hızlı yeşillendirme çabalarının bu durumu daha da kötüleştirebileceğini ortaya koyuyor. Bilim insanları, mevcut ağaçlandırma programlarının, bu hidrolojik dönüşümlerin etkilerini yeterince değerlendirmediğini ve bu hızda devam eden bir yeşillendirme politikasının, bölgedeki içme suyu ve tarımsal sulama kaynaklarının tükenmesine yol açabileceği konusunda ciddi uyarıda bulunuyor. Bu durum, uzun vadede bölgedeki yaşam standartlarını ve ekonomik faaliyetleri tehdit ediyor.
Çalışmanın yazarları, gelecekteki ağaçlandırma projelerinin, bölgesel su dengesinin temel alınarak daha sürdürülebilir bir planlama ile yürütülmesi gerektiğini savunuyor. Projenin sonraki aşamalarında, su kaynaklarının korunması ve dengelenmesi öncelikli hale getirilerek, bölgedeki su kaynaklarının sürdürülebilir bir şekilde yönetilmesi sağlanmalı. Aksi takdirde, kitle halinde yapılan ağaçlandırma çabaları, Çin’in su kaynakları üzerinde uzun vadede yıkıcı sonuçlara yol açabilir.
