Çocukların okula karşı gösterdiği direnç, çoğu zaman aileler tarafından basit bir ‘inat’ olarak değerlendirilir. Ancak uzmanlar, bu durumun altında yatan nedenlerin, çocuğun psikolojik ve duygusal sağlığı için kritik önem taşıdığını vurguluyor. Okul fobisi, sosyal kaygı, akademik baskı, öğrenme güçlükleri veya akran zorbalığı gibi çeşitli faktörler, çocuğun okula gitmek istemesine yol açabilir. Bu nedenle, ebeveynlerin öncelikle çocuğun bu davranışının nedenlerini anlamaya odaklanması gerekiyor.
Psikiyatri ve nöroloji alanındaki uzman Buse Başakgil, ‘Okula gitmek istemiyorum’ ifadesinin her zaman okul fobisi anlamına gelmediğini belirtiyor. Başakgil’e göre, bu ifade, çocuğun yaşadığı derin bir kaygının, korkunun veya güvensizliğin dışavurumudur. Örneğin, annesinden ayrılmaktan korkan bir çocuk, okula gitmek istemeyebilirken, akranlar tarafından dışlanan veya zorbalığa maruz kalan bir çocuk okuldan kaçmaya çalışabilir. Bu durumlar, çocuğun okul ortamını bir tehdit olarak algılamasına neden olabilir.
Uzmanlar, okul uyum sürecinde öncelikle çocuğun kaygısını tamamen ortadan kaldırmaya çalışmak yerine, bu kaygıyla başa çıkma becerisi geliştirmesine odaklanılması gerektiğini savunuyor. Çocuğa ‘Korkacak bir şey yok’ demek yerine, ‘Okulda kendini güvende hissediyor musun?’ gibi sorular sorarak, çocuğun duygularını anlamaya çalışmak ve onu desteklemek önemlidir. Ayrıca, okulda yaşanan olumsuz deneyimlerin çocuğun gözünde okulu bir ‘tehdit’ haline getirebileceğini unutmamak gerekiyor.
