Bilim dünyasının parlak yıldızları, üniversitelerin kapılarını aralarken, aslında kendi kaderlerini yeniden şekillendiren bir karmaşaya sahne oluyor. Esnek çalışma politikaları, kadın akademisyenlerin iş hayatını kolaylaştırma vaadiyle hayata geçirildiğinde, beklenmedik bir şekilde cinsiyet eşitsizliğini derinleştiriyor. Uluslararası çapta yürütülen kapsamlı bir araştırmanın bulguları, üniversitelerde kadınların üzerindeki ‘bakım yükünü’ ve erkeklerin ‘üretkenlik fırsatını’ net bir şekilde ortaya koyuyor.
Carnegie Mellon Üniversitesi ve Bristol Üniversitesi’nin ortaklaşa yürüttüğü bu büyük ölçekli çalışma, binlerce akademisyenin katılımıyla, esnekliğin kadınlar için yoğun bir görev, erkekler için ise daha rahat bir çalışma ortamı olarak algılanmasına yol açtığını gösteriyor. Bilim insanları Cassidy Sugimoto ve Gemma Derrick’in liderliğindeki 10 binden fazla akademik ebeveynle yapılan analizler, kadınların aile içindeki ana ebeveyn rolünü üstlenirken, erkeklerin bu rolü daha rahat bir şekilde üstlendiğini ortaya koydu. Bu durum, evliliklerde bile kadınların ev içi sorumlulukların çoğunluğunu üstlenmesine ve erkeklerin ikincil bir rol oynamasına neden oluyor.
Araştırma, esnek çalışma saatlerinin çiftler tarafından nasıl farklı yorumlandığını da çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor. Kadın akademisyenler, çocukların kreş, okul, beslenme ve etkinlik süreçlerini yönetmek için esnek çalışma imkanlarını kullanırken, erkek akademisyenler bu esnekliğe dayanarak kendi akademik çalışmalarına odaklanıyor. Bu durum, kadınların üzerindeki iş yükünü artırıyor ve onların kariyer ilerleme hedeflerine ulaşmasını zorlaştırıyor. ABD’li bir kadın akademisyenin dile getirdiği “Çocukları okula bırakma, toplama ve besleme esnekliğine sahibim; ancak gündüz kaybettiğim tüm çalışma sürelerini telafi etmek için gece yarılarına, saat 2’lere kadar çalışmak zorunda kalıyorum” ifadeleri, akademide yaşanan bu illüzyonu ve kadınların üzerindeki açık iş yükünü gözler önüne seriyor.
