Gazipaşa’nın yemyeşil ormanlık alanlarında, zamanın acımasızlığına meydan okuyan bir buluntu yaşandı. 6 Haziran 2025’te, Belbaşı Yaylası’ndan ayrılan 80 yaşındaki Hüseyin Karadeniz’in mirası, 15 uzun yılın ardından bir kez daha ortaya çıktı. Ormanlık bir arazide bulunan kafatası ve kemik parçaları, sadece bir kayıp hikayesini tamamlamakla kalmadı, aynı zamanda bir ailenin umutsuzluğunu ve arayışını da aydınlattı.
Olay, Karadeniz’in mevlite katılmak üzere evden çıktığı ve ardından sessizliğe gömüldüğü ilk günlere kadar uzanıyordu. Ailesinin başlatmış olduğu arama çalışmaları, yerel jandarma ve güvenlik güçlerinin katılımıyla yoğunlaştı. Ancak, geniş kapsamlı taramalar ve uzun süren arama faaliyetlerine rağmen herhangi bir iz bulunamamıştı. Bu durum, Karadeniz’in kayboluşuyla ilgili bir belirsizlik atmosferi yaratmıştı.
İlginç bir tesadüf, bu kayıp hikayesinin çözülmesinde kritik bir rol oynamıştı. Şahinler Mahallesi’nde otlayan bir çoban, hayvanlarını otlatırken ormanlık alanda bir kafatası bulmuştu. Bu buluntu, jandarma ekiplerinin bölgede daha detaylı bir araştırma yapmasına ve Karadeniz’in kayboluşuyla ilgili yeni ipuçları elde etmesine olanak sağlamıştı. Eşyaların bulunmasıyla birlikte, uzun süren tereddüt sona erdi ve Karadeniz’in kimliği kesin olarak tespit edildi.
<Kafatası ve kemik parçaları, Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek DNA analizi sürecine başlandı. Bu analiz sonuçları, Karadeniz’in kimliğini doğrulamak ve kayboluşunun nedenlerini anlamak için hayati önem taşıyordu. Olayla ilgili adli inceleme süreci başlatılmış, yakınları tarafından tanınan eşyalar, bu karmaşık soruşturmanın çözülmesine katkıda bulunuyordu. Bu umut verici gelişme, Karadeniz ailesi için bir nebze de olsa rahatlama sağlarken, yetkililerin soruşturmayı derinleştirmesi için bir zemin hazırladı.”}