Mersin’in şeftali bahçelerinde umutsuzluk perdesi çökerken, üreticilerin sesi yükseldi. Sezonun verimsizliğinin getirdiği ekonomik baskı, meyve sahiplerini isyana sürükledi. Bir zamanlar bereketli toprakların altında yetişen, tatlı rüyalarla dolu bahçeler şimdi, düşük fiyatlarla satılmak zorunda bırakılan ürünlerle boğuşuyor.

Üreticiler, kilogram başına 15 lira maliyetle tüccarlara 10 liraya düşen şeftalilerin, meyve suyu fabrikalarının ise 5 lira teklif etmesi karşısında çaresizliğini dile getirdi. Bu durum, üreticinin ekmeğinin altında ezildiğini, hayatını idame ettirmeye çalıştığı bahçelerden elde ettiği gelirlerin neredeyse hiçbir değeri olmadığını gösteriyor. Bir kilo şeftaliyi satıp, sadece 500 lira kazanmak, iki tantuni yiyemeyeceğiniz anlamına geliyor. Bu çarpıcı ifade, üreticinin yaşadığı ekonomik sıkıntıya ve umutsuzluğa bir gönderme niteliğinde.

Mersin Ziraat Odası Başkanı Musa Yılmaz, yaşanan sıkıntıları ve üreticilerin çaresizliğini dile getirerek, devletin acil müdahalesini talep etti. Üretim maliyetlerinin yükselmesine rağmen ürün fiyatlarının aynı oranda artmadığını vurgularken, çiftçilerin yaşamlarını sürdürmekte zorlandıklarını, hatta bazılarını ölüme mahkum ettiğini ifade etti. Yılmaz’ın “Çiftçi ölüyor, çiftçi can çekişiyor” sözleri, tarım sektöründeki acı gerçeği gözler önüne serdi. Devletin üreticisine sahip çıkması, üretim maliyetlerini düşürmesi ve çiftçilerin hayatlarını güvence altına alması gerektiğini vurguladı.

Toroslar Belediye Başkanı Abdurrahman Yıldız ise üreticilerin durumuna dikkat çekerek, “Bu ülkede insanlar üretmeye, Toroslar ilçesinde yaşayan hemşerilerim üretmeye ısrarla devam ediyorlar. Ama maalesef onların hayatlarında herhangi bir değişiklik yok. Günlük geçimlerinde bir zerre ilerleme yok. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün milletin efendisi ilan ettiği köylüler artık maalesef geçim sıkıntısıyla, sefaletle boğuşur duruma geldiler.” diyerek, devletin acilen müdahale etmesi gerektiğini vurguladı. Yıldız, geçmiş yıllardaki şeftali fiyatlarıyla bugünkü fiyatları karşılaştırarak, üreticilerin alım gücündeki düşüşü çarpıcı bir şekilde ifade etti. Meyve suyu fabrikalarının sadece 5 liradan fazla ödememesi ve bunun üreticinin hayatını nasıl etkilediği, bir ekmeğin bile 15-20 liraya çıkması ve şeftalinin bu fiyat karşılığında bir ekmek almamasının, üreticinin ne kadar zor durumda olduğunu gösterdi.