İsrail Meclisi'nin Göç, Uyum ve Diaspora İşleri Komisyonu, İsrail'in dış göç dinamiklerini değerlendiren bir çalıştay düzenledi. Komisyon, Araştırma ve Bilgi Merkezi tarafından sağlanan veriler ışığında, İsrail'e geri dönüş trendindeki belirgin değişimleri ortaya koydu. 2009'daki 10.903 kişinin dönüşü ile başlayan süreç, 2025 yılına gelindiğinde, yaklaşık %58'lik bir azalma ile sadece 4.483 bireye gerilemiş durumda. Bu durum, İsrail'in diaspora topluluğunun dönüş oranlarında önemli bir yavaşlamayı işaret ediyor.
Komisyonun analizine göre, son on yılda (2005-2024) yaklaşık 141 bin İsrailli, kendi ülkelerine geri yerleşti. Bu rakam, yıllık ortalama 7 bin kişiye denk geliyor ve bu da İsrail'in diaspora topluluğunun genel yapısında uzun vadeli bir değişimin simgesi olarak değerlendiriliyor. Komisyon, toplamda yaklaşık 1 milyon İsraillinin yurt dışında yaşamaya devam ettiğini tahmin ediyor, bu da İsrail'in coğrafi kimliğinin ve demografik yapısının geleceği açısından kritik bir faktör oluşturuyor.
Dönüş yapan bireylerin ülke dağılımı da dikkat çekici bir tablo ortaya koyuyor. ABD, geri dönüş yapan İsraillilerin %45'ini temsil ediyor. Ardından İngiltere, Kanada, Fransa, Almanya, Rusya, Romanya, Ukrayna, Avustralya, İtalya ve Moldova gibi ülkeler geliyor. Bu dağılım, İsrail'in diaspora topluluğunun küresel dağılımının ve farklı coğrafyalardaki ekonomik ve sosyal koşulların, dönüş kararlarını nasıl etkilediğini gösteriyor. Komisyon Başkanı Gilad Kariv, bu durumun, hükümetin diaspora topluluğuyla ilişkilerini yeniden değerlendirme gerekliliğini vurguladı.
Kariv, hükümetin, yurt dışındaki İsraillileri geri dönmeye teşvik edecek kapsamlı bir strateji geliştirmesini talep etti. Özellikle, 5 yıllık bir dönüş planının hazırlanması ve bu planın düzenli olarak güncellenmesi gerektiğine dikkat çekti. Tel Aviv Üniversitesi'nden Profesör Itai Atir ise, doktorlar gibi uzmanlık alanlarında çalışan İsraillilerin yurt dışına göçüyle ilgili dikkatli bir değerlendirme yapılması gerektiğini belirtti. Üniversitenin araştırmaları, 2023-2025 döneminde en az 1370 doktorun İsrail'i terk ettiğini gösteriyor, bu da İsrail'in bilimsel ve teknolojik altyapısı üzerindeki potansiyel etkileri konusunda endişeleri artırıyor. Bu durum, hükümetin dönüşü teşvik etme stratejilerini şekillendirmede önemli bir unsur olarak değerlendiriliyor.
