Millî Eğitim Bakanlığı’nın yayımladığı kapsamlı genelge, eğitim sisteminin geleceği için önemli bir dönüm noktası olarak değerlendiriliyor. 2026-2027 Eğitim ve Öğretim Yılına ilişkin detayları içeren bu belge, norm kadro uygulamalarından, okul güvenliğine, sağlıklı beslenmeden Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’ne kadar geniş bir yelpazede stratejik hedefleri ortaya koyuyor. Genelge, öğretmenlerin rolünü ve sorumluluklarını yeniden tanımlarken, eğitim sürecinin temel unsurlarının etkin bir şekilde işlemesini sağlamayı amaçlıyor.
Eğitim Sen Ankara 1 No’lu Şube Sekreteri Sibel Gökçe Evci’nin değerlendirmelerine göre, genelgedeki bu yoğun düzenlemeler, öğretmene yüklediği rolü ve beklentileri yeniden şekillendiriyor. Bir yandan, öğretmenin mesleki gelişimine, eğitim süreçlerine etkin katılımına ve görüşlerinin değerlendirilmesine yönelik vurgular yapılıyor. Ancak, aynı zamanda, öğretmenin yaşam alanının, kıyafetinin ve kullandığı araçlarının neredeyse her detayı Bakanlık tarafından belirlenerek kontrol altına alınması, öğretmenin özgürlüğünü ve mesleki özerkliğini ciddi şekilde kısıtlıyor. Bu durum, öğretmenin gerçekte nasıl bir konumda değerlendirildiğini sorgulamaya yol açıyor.
Genelgenin 43. maddesi, norm kadro fazlası öğretmenlerin ihtiyaç bulunan okullara atanmasını öngörüyor. Ancak, bu atamaların takvime bağlı olmaması, öğretmenin tercih hakkını, mazeretlerini ve çalışma yerinin öngörülebilirliğini nasıl koruyacağını belirsizleştiriyor. Ayrıca, ders görevi verilemeyen öğretmenlerin Millî Eğitim Akademisi’nde eğitime alınması ve farklı alanlarda görevlendirilmesi, öğretmenlik mesleğinin doğasına dair önemli bir soruyu gündeme getiriyor: Bir öğretmeni kendi alanının öğretmeni yapan bilgi birikimi ve deneyim, bu birikimin yerini alabilir mi?
Son olarak, genelge, şube sayılarının azaltılması ve norm fazlası öğretmenlerin görevlendirilmesi gibi düzenlemelerle de dikkat çekiyor. Bu durum, hem personel planlaması hem de öğretmenin çalışma güvencesi ve mesleki kimliği açısından değerlendirilmelidir. Eğitim Sen, genelgenin öğretmene yaklaşımındaki bu çelişkilerin, mesleki özerklik konusunda daha da hassas bir yaklaşım gerektirdiğini vurguluyor.”} 23. maddede ise öğretmen ve eğitim çalışanlarından ‘mesleğin vakarına’, ‘kamu hizmetinin ciddiyetine’ ve ‘toplumsal hassasiyetlere’ uygun giyinmelerinin