1992 yılının soğuk bir başlangıcı olan 10 Ocak’ta, Pasifik Okyanusu’nda olağanüstü bir olay yaşandı. Hong Kong’dan Tacoma’ya seyreden Tayvanlı Evergreen firmasına ait Ever Laurel adlı yük gemisi, şiddetli bir fırtınanın etkisi altında Uluslararası Tarih Çizgisi yakınlarında beklenmedik bir şekilde batmaya başladı. Bu felaket, okyanus akıntıları üzerine yapılmış en uzun süreli ve karmaşık veri çalışmalarına zemin hazırlayacaktı.
Gemiden düşen 12 konteynerden biri, 28 bin 800 adet “Friendly Floatees” markalı banyo oyuncağına ev sahipliği yapıyordu. Bu oyuncaklar, suyla temas ettiğinde hızla çözünen karton ambalajları ve sızdırmaz yapısı sayesinde uzun süreler boyunca suda yüzebilme özelliğine sahipti. Bu iki özellik, oyuncakların okyanus akıntıları tarafından yönlendirilmesine olanak sağladı.
Kazanın ardından ilk oyuncaklar, 3 bin 200 kilometre uzaklıkta olan Alaska kıyılarına ulaştı. Ardından Japonya’ya doğru ilerleyen oyuncaklar, tekrar Alaska’ya döndü. Sonunda, Bering Boğazı üzerinden Arktik buzları içine hapsolduktan sonra, buzların erimesiyle 2004 yılında Atlantik Okyanusu’na geçtiler. 15 yıl sonra, 2007’de ise İskoçya ve Birleşik Krallık’ın güneybatı kıyılarına çarpışarak dikkatleri üzerine çektiler.
Seattle merkezli okyanus bilimcileri Curtis Ebbesmeyer ve James Ingraham, sahil toplama ekipleri ve kıyı görevlilerinden gelen raporları bir araya getirerek, oyuncakların hareketlerini yakından takip ettiler. Bu veriler, atmosferik basınç ve rüzgar sistemlerini birleştiren OSCURS (Ocean Surface Currents Simulation) adlı bilgisayar modeline aktarıldı. Sonuç olarak, Kuzey Pasifik’teki dairesel subarktik girdabının bir nesnenin tam bir turunu tamamlamasının 3 yıl sürdüğü tespit edildi. Bu simülasyon, oyuncakların Washington eyaleti kıyılarına ulaşacağını doğru bir şekilde tahmin etti. OSCURS modelinin, adli vakalarda ve arama-kurtarma çalışmalarında da kullanılmasıyla, okyanus akıntılarını inceleme yöntemlerinde yeni bir dönemin başlaması sağlandı.)
