1895’te doğan Ali Şamil, fiziksel boyutunun sınırlı olduğu bir gerçekle yüzleşmiş, ancak vatan sevgisi ve cesaretiyle tarihe damga vuracaktı. Rüştiyeyi bitirmiş, 110 santim boyuyla, dönemin kısıtlı imkanlarına rağmen eğitim hayatına devam etmişti. Ailesiyle birlikte Rus işgalinden kaçış maceraları, onları Mardin’e taşıyacak ve hayatlarının akışını sonsuza dek değiştirecekti.

Mardin’deki handa çay servisi yaparken, dönemin Savaş Bakanı Enver Paşa ile tanışması, Ali Şamil’in hayatının dönüm noktası oldu. Nüktedanlığı ve tatlı diliyle Enver Paşa’nın kalbini kazandı ve İstanbul’daki konağına geçerek bir süre saray hayatını yaşadı. Paşa’nın emir eri olarak çalışırken, padişah Vahdettin’in büyük kızı Fatma Ulviye Sultan’ın sarayına da nakledildi. Burada, iki yıl boyunca Ulviye Sultan ve eşi İsmail Hakkı Bey ile birlikte yaşamaya devam etti.

Cepheye gitme isteğine rağmen, İsmail Hakkı Bey’in Atatürk’ün talimatıyla Anadolu’ya yaptığı Milli Mücadele’ye katılımı, Ali Şamil için eşsiz bir fırsat sunmuştu. Mustafa Kemal Paşa’nın yanından geçerken, Ali Şamil’in şartı, İsmail Hakkı Bey’in de kabulüyle birlikte, bu olağanüstü anı kalıcı hale geldi. Sıcak saray odalarını ve dolu sofraları geride bırakarak, gizli kimlikle Anadolu’ya geçen Ali Şamil, Mustafa Kemal’in yanında cephe hattında görev aldı. Ateş hattındaki yaşananların direnişin en yakın tanığı olduğunu, cephede düşmanla göğüs göğüse çarpışmadığını belirtiyordu.

İzmir’in 9 Eylül 1922’de düşman işgalinden kurtulduğu gün, Türk ordusuyla birlikte şehre giren Ali Şamil, Kurtuluş Savaşı’nın sayısız gizli kahramanlarından biri olarak tarihe geçti. “İstiklal Madalyası ile ödüllendirildiniz mi?” sorusuna “Yok” yanıtını vererek, gerçek ödülün Mustafa Kemal ile tanışmak ve bağımsızlığına kavuşan vatanında özgürce nefes alabilmek olduğunu vurguladı. İzmir’den ayrılmak istemeyen Ali Şamil, Basmane Garı’nda memur olarak görev yaptı ve hazıra hazırlığıyla tanınan zekası ve nüktedanlığıyla ün kazandı. Cumhuriyet’in ilanının ardından Soyadı Kanunu’nda Güler soyadını alan Ali Şamil, memurluktan emekli olduktan sonra İzmir’in Kahramanlar semtinde, kütüphane barındıran kıraathane açtı. İsmail Hakkı Bey’in kendisine verdiği ‘Cephede bilfiil bulunduğuna’ dair evrak ve Yakup Şevki Paşa’nın verdiği yol vesikası, onun için gurur kaynağıydı. Eski saray mensuplarıyla ilişkisi hiç kopmadı, özellikle de birlikte Milli Mücadele’ye katıldığı İsmail Hakkı Okday ve kardeşi Ali Nuri Okday’ın aileleriyle görüşmeye devam etti. 1974’te hayatını kaybeden Ali Şamil, Türk Kurtuluş Savaşı’nın unutulmaz bir kahramanı olarak tarihe adını altın harflerle kazımıştı.”}**Telif Hakkı Uyarı:** www.sozcu.com.tr internet sitesinde yayınlanan yazı, haber ve fotoğrafların her türlü telif hakkı Mega Ajans ve Rek. Tic. A.Ş'ye aittir. İzin alınmadan, kaynak gösterilerek dahi iktibas edilemez.**