Yeşilkent Mahallesi’nde hayatı, kanser teşhisi ve ardından gelen felç ile dramatik bir dönüşüme uğramış Şuse Yılmaz’ın hikayesi, beklenmedik bir olayla daha da karmaşık hale geldi. Eylül ayında aldığı rahatsızlıklar sonucunda akciğer kanseri teşhisi konulmuş, ardından beynine pıhtı atması sebebiyle ameliyat geçiren Yılmaz, yatağa bağımlı hale gelmiş ve eşi Aydın Yılmaz, onun bakımıyla ilgilenmekteydi.

Ancak Aydın Yılmaz’ın da sağlık sorunları artış göstermesiyle, Şuse Yılmaz, Çatalca’da yaşayan oğlu C.S.’yi yanına taşınmasını talep etti. C.S., annesinin hastane işleri için bir otomobil ihtiyacını karşılayabileceğini öne sürerek, anneanne Şuse Yılmaz’ın tüm birikimlerini (14 tam altın ve 70 bin lira tutarında) kendisine verdi. Bu durum, ailenin geleceği için büyük bir umut ve aynı zamanda büyük bir risk taşıyordu.

Ancak bu umutsuzluk, C.S. tarafından acımasızca istismar edildi. 800 bin liraya Kütahya’nın Simav ilçesinden otomobil satın alan C.S., annesini hastaneye götürmek ve getirmek bahanesiyle aldığı parayı kullanarak ortadan kayboldu. Telefonlarını kapatarak ailesinden koparak, tüm birikimlerin çalındığını iddia etti. Aydın Yılmaz, polise giderek durumu bildirdi ve dolandırıcılıktan şikayetçi oldu.

Aydın Yılmaz’ın yaşadığı acılar, çarpıcı bir şekilde ifade edildi: “Tamam anne, geliyorum ama arabamız yok. Eşim, kendisine birikimlerimizle araba alacağını söyleyince C.S. gelip bir hafta falan yanımızda kaldı. Eşim yoğun bakımda yatıyordu. Ancak konuşabiliyordu. Annesini ‘Sen benim canımsın, sana bakacağım’ diyerek kandırıyor. Boynuma sarıldı, ağladı. Birikimimiz 13 tam altın ve 70 bin lirayı yani toplamda 800 bin lira yapıyor. 19 Eylül akşamı kuyumcu parayı hesabına yatırdı. Kütahya Simav’a gitti, arabayı aldı. Gece saat 03.00'te hastaneye geldi. Üç gün beni hastaneye getirip götürdü. ‘Benim işim var, işimi görünce geleceğim.’ dedi, gitti. Bir gün aradı, ikinci günü aradı, ondan sonra telefonu engelledi. Uşak'a gittiğini duydum. Yener dayısı var, onu aradım. ‘Neyin peşindesin? Buradan bir şey çıkmaz, parayı kendi elinizle vermişsiniz.’ dedi. Verdim ama iyi niyetimizden yararlandı, bizi dolandırdı, perişan etti, yuvamızı yıktı. Şimdi Kıraç’taymış. Bir türlü ulaşamıyoruz. Polis karakoluna gittim, orada şikayetçi olup belge aldım. Paramızı istiyorum. İyi niyetimizi tamamen suistimal etti. Zararımı karşılamasını istiyorum. Tutuklanacak mı, ne şekilde, nasılsa benim zararımı karşılasınlar. Komşular çorba, ekmek veriyor. Bir şey olsa param yok.”