Türkiye’nin sanayi devi olarak kabul edilen kesimi, son dönemde yaşanan ekonomik dalgalanmaların etkisiyle beklenmedik bir gerileme yaşıyor. Eylül 2024’ten Eylül 2026’ya uzanan iki yıllık süreçte, sektör hem istihdam hem de üretim kapasitesi açısından önemli kayıplar vererek, ekonomiye olan katkısını azalttı. Bu süreçte, toplamda 249 bin 325 kişinin işsiz kalması, sektörün karşı karşıya olduğu sorunların boyutunu gözler önüne serdi.

TÜİK verileri, sanayi sektöründe çalışan sayısı üzerinde ciddi bir baskı olduğunu gösteriyor. Eylül 2026’da 5 milyon 66 bin 396 olan çalışan sayısı, bir yılda 56 bin 829 kişi azalarak 4 milyon 817 bin 71’e geriledi. Bu durum, özellikle makine ve ekipman imalatı, dayanıklı tüketim malları ve otomotiv sektörlerinde daha belirgin hale geldi. Makine ve ekipman imalatında kapasite kullanım oranı, yüzde 64,7’ye düşerek imalat sanayisi ortalamasının 9,6 puan altında kaldı. Beyaz eşya üretimi de benzer bir düşüşle yüzde 68,5 oranında kapasite kullanımını yakaladı. Otomotiv Sanayii Derneği’nin verileri ise sektörde kapasite kullanım oranının yüzde 61’e kadar gerilediğini ortaya koydu.

Bu düşüşün altında yatan nedenler arasında yüksek üretim maliyetleri, rekabet baskısı ve değişen tüketici talepleri yer alıyor. Ancak en kritik unsur, işletmelerin finansman ihtiyacını karşılamak için bankalara olan bağımlılıklarının artması oldu. 2024 Eylül döneminde sanayi sektörünün bankalardan kullandığı kredi miktarı yaklaşık 3,5 trilyon TL seviyesindeyken, 2026 Eylül döneminde yüzde 87 artışla 6,6 trilyon TL’ye yükseldi. Bu durum, sektörün finansal risklerini artırırken, işletmelerin sürdürülebilirliğini de olumsuz etkilemektedir.

Ekonomik istikrarsızlıklar ve artan borç yükü, sanayi sektöründe takipteki kredi miktarında da önemli bir artışa neden oldu. BDDK verilerine göre, Eylül 2024’te 39,2 milyar TL olan takipteki kredi tutarı, Eylül 2026’da yüzde 300 artarak 156,6 milyar TL’ye yükseldi. Bu durum, sektörün geleceği için ciddi bir uyarı niteliğindedir ve sektörün yeniden yapılandırılması için acil önlemler alınması gerektiğini göstermektedir. Sanayi sektörünün bu kritik dönüm noktasında başarılı olup olmayacağı, hem sektörün kendi iç dinamiklerine hem de devletin destek politikalarına bağlı olacaktır.