Naypyidaw'ın kalbinde, Myanmar'ın yeni başkenti için yapılan bu gösterişli ulaşım projesi, çarpıcı bir paradoks yaratıyor. 2005 yılında tamamlanan, parlamento binasına uzanan 20 şeritli bu yol, olağanüstü bir yatırımın sonucunu gözler önüne seriyor: neredeyse hiç kullanılmayan bir devasa bulvar. Bu yol, inşaat maliyetleri açısından dünyanın en pahalı ulaşım projelerinden biri olarak tarihe geçmiş durumda.
Yolun tasarımı, başkentin trafiğini rahatlatacak şekilde, çok sayıda aracı aynı anda taşıyabilecek şekilde planlanmıştı. Ancak Naypyidaw'ın kendine özgü coğrafi yapısı ve nüfus dağılımı, bu planın hayata geçirilmesini imkansız hale getirmiş. Parlamento binasına uzanan bu devasa güzergah, geniş asfalt yüzeyi ve düzlüğüyle ilk bakışta etkileyici görünse de, trafiğin azlığı nedeniyle zaman zaman bir uçak pisti gibi algılanıyor. Bu durum, yatırımın amacına hizmet etmediği ve kaynakların daha verimli kullanılabileceği yönünde endişeleri artırıyor.
Yolun neden bu kadar geniş yapıldığına dair çeşitli açıklamalar yapılmış olsa da, bu açıklamaların çoğu resmi kaynaklar tarafından doğrulanmamış. Bazı uzmanlar, yolun acil durumlarda helikopter inişleri için tasarlanmış olabileceğini öne sürerken, diğerleri ise yolun kapasitesinin, şehrin gerçek trafik ihtiyaçlarını karşılamadığını belirtiyor. Bu durum, büyük yatırımların, yerel koşulları ve ihtiyaçları doğru analiz etmeden yapıldığında nasıl sonuçlara yol açabileceğini gösteriyor.
20 şeritli yol, Naypyidaw'ın altyapı gelişiminin bir parçası olarak başlatılan geniş kapsamlı bir projenin sadece bir bileşeni. Ancak bu yolun, şehrin genel gelişimiyle uyumlu bir şekilde planlanmaması ve nüfus yoğunluğunun düşük kalması, yolun kullanım oranını düşürmüş ve projenin başarısızlığını pekiştirmiş. Bu çarpıcı örnek, altyapı yatırımlarının, toplumsal ve ekonomik gerçeklerle uyumlu olması gerektiğini bir kez daha vurguluyor.