Berra Şanlıer, hayatının en karanlık saatlerinde yaşadığı bir felaketin ardından, adalete ulaşma umuduyla harekete geçti. Annesinin kaybı, sadece bir acı değil, aynı zamanda yaşanan süreçteki hataların ve eksikliklerin de birer yası oldu. Bu travmatik deneyim, Şanlıer'i sadece duygusal olarak değil, hukuki olarak da mücadele etmeye yöneltti.

O gece, annesinin gözleri önünde son nefesini vermesine tanık olan Şanlıer, ambulans ekibinin tepkisinden dolayı derin bir hayal kırıklığına uğradı. 112 Acil Çağrı Merkezi'ne yardım talebinde bulunduğunda aldığı yanıt, durumu daha da buruklaştırmıştı. Bu olay, acil yardım ihtiyacı içinde olan pek çok insanın yaşadığı çaresizliği gözler önüne seriyor.

Olayın detayları, ambulansın olay yerine 25 dakika geç gelmesi, ekibin siteyi bulmakta zorlanması ve annesinin taşınmasında yaşanan aksaklıklar gibi noktalar, Şanlıer’in şikayetini daha da güçlendiriyor. Ekibin yetersiz personel desteğiyle karşı karşıya kalması ve annesini evden çıkarmak için çevreden yardım istemesi, yaşananların aciliyetini ve profesyonellik eksikliğini açıkça ortaya koyuyor.

En kritik noktalardan biri ise, annesinin sedyeden düşürülerek yaralanması. Bu durum, Şanlıer için sadece bir travma değil, aynı zamanda hukuki bir dayanak olarak da görülüyor. Şanlıer, ambulans ekibinden tek tek şikayetçi olacağını ve hukuki süreçte tüm gücünü kullanarak sorumluların hesapını alacağını duyurarak, adalete olan inancını koruyor. Bu olay, sağlık hizmetlerinin kalitesini ve acil durumlar karşısında yaşanan süreçlerin yeniden sorgulanmasına neden oluyor.