İzmir Aliağa’da meydana gelen ve 19 değerli işçinin hayatını sonlandıran HABAŞ Demir Çelik Fabrikası patlamasının ardından, işçiler güçlü bir duruş sergileyerek eyleme geçtiler. Fabrikanın giriş çıkışını kontrol altına alarak, güvenliklerinin sağlanmasını ve bağımsız denetimlerin tamamlanana kadar ücretli izne çıkarılmalarını talep ettiler. Bu eylem, işçi sömürüsüne ve güvenlik ihlallerine karşı bir direnişin sembolü haline geldi.
Eylem sırasında konuşan Ege İş Birliği Sözcüsü Yücel Memiş, patlamadan sonraki süreçte yaşanan acıları ve işçilere yönelik baskıları sert bir dille eleştirerek, “19 kişi ölene kadar neredeydiniz? Aynı üretime girdiğimizde toplu ölüm pususuna nerede yakalanacağız diye soruyor işçiler” diyerek, işçilerin haklı endişelerini vurguladı. Memiş, işçilerin telefonlarına el konulmaya çalışılmasına da dikkat çekerek, bu tür uygulamaların işçi direncini kırmak için kullanılan bir taktik olduğunu savundu. Patlamanın ardından fabrikada hala üretime çağrılmaya çalışılan işçilerin, seslerini duyurmaktan mahrum bırakılmaya çalışıldığını ifade etti.
Memiş’in açıklamaları, HABAŞ’ın iş güvenliği önlemlerinin yetersizliğini ve işçilerin can güvenliğinin sağlanmamasına yönelik ciddi eksiklikleri gözler önüne serdi. Fabrika yönetimi ve yetkililerin yaşanan olayın ardından yeterli açıklama yapmaması, işçilerde büyük bir şaşkınlık ve öfke yarattı. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi’nin verilerine göre, HABAŞ işletmelerinde 1999 yılından bu yana en az 45 işçinin hayatını kaybettiği, son bir aylık dönemde de iki işçinin hayatını yitirdiği belirtildi. Bu acı tablo, HABAŞ’ın işçi güvenliği konusundaki başarısızlığını çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyordu.
HABAŞ’ın 2023-2025 dönemindeki toplam safi kazancı 11,1 milyar lirayı aşan gelir rakamları ise, işçi ölümlerine rağmen şirketin kar hevesinin ne kadar ileri boyutlara ulaştığını gösteriyordu. İşçilerin talepleri arasında, denetimlerin tam anlamıyla bitene kadar ücretli izne çıkarılmaları, denetimlere bağımsız kuruluşların dahil edilmesi ve işçinin canının ucuz ve değersiz olmaması gibi önemli hususlar yer alıyordu. Bu talepler, işçi hakları ve güvenliğinin sağlanması için atılması gereken adımları işaret ediyordu.