Aksaray’ın sakin sokaklarında, hayatın acımasızlığı bir gün daha karanlık bir tabloya dönüştü. Eğitim ve araştırma hastanesinde temizlik görevi yürütürken hayatını yitiren Şefika Yeşildağ’ın hikayesi, sadece bir cinayet değil, aynı zamanda bir kadının çaresizliğinin, korkusunun ve hayatta kalma mücadelesinin çarpıcı bir örneği oldu. 2 Kasım’da, nöbetinden eve döndüğünde 15 bıçak darbesiyle hayatını sonlandıran Oruç, bu trajedinin ardındaki perdeyi de gözler önüne serdi.
Olay, 6 yıl önce yaşanan boşanmanın ardından yeniden alevlenen bir çatışmanın somutlaşmış halini gösteriyordu. Osman Oruç’un, Şefika’yı öldürme planını gerçekleştirmeden önce, kızını manipüle etmeye çalıştığı ortaya çıktı. Çocuğunu gösterme bahanesiyle eve sızıp, Şefika’yı köşeye sıkıştırmış, ardından da acımasızca hayatını sonlandırmıştı. Olayın ardından gözaltına alınan Oruç, cinayet suçunu itiraf etmiş, ancak motivasyonunu anlatırken, ihanet ve pişmanlık duygularının hakim olduğu bir ifade ortaya koymuştu. Mahkeme tarafından tutuklanan Oruç, şimdi adalet önüne çıkarak, hayatının sonunu cezaevinde geçiriyordu.
Şefika’nın annesi Gülizar Yeşildağ’ın ifadesi, olayın karmaşıklığını daha da derinleştiriyordu. Kızının, Oruç’un saldırı planını önceden fark ederek, durumu yetkililere bildirmeye çalışması, ancak sonuçsuz kalması, trajedinin daha da acımasız olduğunu gösteriyordu. Kızının telefonla aradığı ve Oruç’un cinsel saldırı girişiminde bulunduğunu anlatması, sadece şiddetin fiziksel boyutunu değil, aynı zamanda psikolojik travmayı da ortaya koyuyordu. Olay sonrası, Gülizar Yeşildağ’ın çaresizliği, bir annenin kaybettiği kızı için içten bir ağıt olarak yankılanıyordu. Oruç’un, Şefika’nın evden çıkışını engellemek için anahtarını çalması ve ardından eve sızarak cinayeti işlemesi, planlı bir saldırı olduğunu gösteriyordu.
Döne Yeşildağ’ın ifadesi ise, olayın ardındaki karmaşık ilişkileri ve aile içi gerginlikleri daha da belirginleştiriyordu. Oruç’un, Şefika’nın hayatını sürekli kontrol altında tutması, onu manipüle etmesi ve şiddete başvurması, Şefika’nın hayatını bir kabusa çevirmişti. Kızının, Oruç’un elinden çocuğu kurtarmaya çalışması, onun direncinin ve hayatta kalma arzusunun bir göstergesiydi. Ancak, bu çabalar sonuçsuz kalmış, Şefika, Oruç’un öfkesinin kurbanı olmuştu. Olayın ardından, Döne Yeşildağ’ın Oruç’a yönelik iddiaları, cinayetin ardındaki gerilimi ve aile içi karmaşayı daha da gözler önüne seriyordu. Şefika’nın hayatının sonunu, kendi elleriyle, Oruç’un kontrolünde yaşamış olması, trajedinin en acı yönlerinden biriydi. Bu olay, sadece bir cinayet değil, aynı zamanda kadınların karşı karşıya kaldığı şiddetin, manipülasyonun ve kontrol altında tutulmanın bir örneğiydi.