Finans sektöründeki bir kurumda uzun yıllı bir görev süresinin ardından işten alınan bir bankacının, yaşadığı travmayı yasal zemine taşıma çabası mahkemede sonuçlandı. 13 senedir bir şubenin liderliğini yapmış olan çalışanın, yöneticisinin uyguladığı sert ve baskıcı yönetim tarzının, uzun vadede ciddi sağlık sorunlarına yol açtığını iddia etti.
Davacı, işten atılma sürecinin, sadece bir performans düşüklüğü ile açıklanamayacağını, aynı zamanda yöneticisinin kendisine yönelik sürekli aşağılayıcı ve rencide edici davranışlarının, kurum içinde bir mobbing atmosferinin oluşmasına zemin hazırladığını savundu. Yöneticinin, molaların uzamasını engellemek, tuvalet kullanımını kısıtlamak ve hatta “ishal olunmamasına” yönelik talimatlar vermesi gibi eylemlerin, davacının psikolojisini derinden etkilediğini iddia etti. Bu türden hassas ve özel taleplerin, bir iş yerinde kabul edilemez bir davranış olduğunu vurguladı.
Mahkeme heyeti, davacının iddialarını değerlendirirken, banka yöneticisinin e-posta yoluyla gönderdiği talimatlara özellikle dikkat çekti. Bu e-postalarda, çalışanlara molaların uzatılmaması, sık sık tuvalete gidilmemesi ve hatta ishal gibi bir durumun yaşanmaması yönünde talimatlar verildiği tespit edildi. Bu talimatların, davacının onurunu zedelediği, iş yerinde güvencesini ortadan kaldırdığı ve ciddi psikolojik baskıya maruz kaldığına işaret edildi. Ayrıca, davacının yerinin değiştirilmesi, sürekli göz hapsine alınması ve iş arkadaşlarıyla iletişimin kesilmesi gibi eylemlerin de mobbingin bir parçası olduğu gerekçesiyle değerlendirildi.
Karar sonucunda, mahkeme, bankanın davacıya yönelik mobbing eylemlerine hükmetti ve manevi tazminat ödemesine karar verdi. Mahkeme, davacının yaşadığı psikolojik zararın, yöneticinin davranışlarının bir sonucu olduğunu ve bankanın, çalışanlarına saygılı ve destekleyici bir çalışma ortamı sağlamakla yükümlü olduğunu vurguladı. Bu karar, bankacılık sektöründe çalışanların haklarının korunması ve mobbingin önlenmesi açısından önemli bir precedent oluşturabilir.
