Sinema dünyası, bu hafta iki farklı ve güçlü yapımla dikkat çekiyor. Bir yanda, yönetmen Martin McDonagh’ın imza tarzında karanlık komediye imza atan ‘Vahşi At Dokuz’, diğer yanda ise İngiliz pop ikonu George Michael’ın 1988 Paris konserinin yeniden keşfedildiği bir film. Bu iki proje, farklı temaları ve anlatım biçimleriyle izleyiciyi içine çekmeyi hedefliyor.
‘Vahşi At Dokuz’, CIA’nın gizli operasyonlarını ve Amerikan müdahaleciliğini kara komediyle ele alan bir yapım. Film, kanser hastası, belleğini yitiren eski bir CIA suikastçısı olan Chris’in hikayesini anlatıyor. Chris, genç ortağı Lee ile Paskalya Adası’na gider ve ölümle yüzleşerek anılarını yazmaya karar verir. Chris’in sorumlusuz davranışları, Santiago’daki hareket operatörü MJ’yi rahatsız eder ve Lee, Chris’i öldürmesini ister. McDonagh, babaoğul hikayesi fikrini başlangıçta denemiş olsa da, konuyu suçluluk, pişmanlık ve devlet şiddetinin sonuçlarına odaklanarak değiştirmiştir. Film, 1973’te geçen olaylarla Amerika’nın demokrasiyle her zaman ilgilenmediği fikrini sorgularken, Guatemala darbesi, Kongo Başbakanı Patrice Lumumba ve John F. Kennedy suikastlarında görevli olan Chris’in anılarını anlatıyor. Filmde John Malkovich, Sam Rockwell, Steve Buscemi, Parker Posey, Mariana Di Girolamo ve Tom Waits gibi isimler yer alıyor.
Öte yandan, George Michael’ın Faith Turnesi adlı konser filmi, sanatçının ölümünden on yıl sonra kariyerini yeniden öne çıkaracak bir proje olarak karşımıza çıkıyor. 1988’de Paris-Bercy’deki konserde 24 yaşındayken Wham! ikilisinden sonra solo kariyerine yeni başlayan Michael’ın performansını, 35 mm kameralarla çekilen ve restore edilen görüntülerden oluşturulmuş. Film, konser sırasında kaydedilen görüntülerin yanı sıra, Michael ile yayımlanmamış bir söyleşi, ünlü fotoğrafçı Herbert Ritts’in fotoğrafları ve Faith müzik videosunun kamera arkası görüntülerini de içeriyor. Konserin ses ve görüntü kalitesi, hayranlarını mutlu edecek nitelikte.
İki film de farklı türlerde olsa da, ortak noktaları, hikaye anlatımında incelikli yaklaşım ve izleyiciyi düşündürmeyi hedeflemesidir. ‘Vahşi At Dokuz’un politik göndermeleri ve ‘Faith Turnesi’nin nostaljik atmosferi, sinema severlere farklı deneyimler sunarken, her iki proje de sanat ve tarihin önemli isimlerinin mirasını canlı tutmayı amaçlıyor.”} attı.
