Hollanda’nın kalbinde, kasım ayının ortasından yılbaşına uzanan dönem, adeta bir büyülü atmosferle doluyor. Bu dönemde, ‘Sinterklaas’ olarak bilinen efsanevi figür, yardımcısı ‘Piet’lerle birlikte İspanya’dan vapurla gelir ve tüm ülkeye yayılır. Bu, hediyelerin dağıtıldığı, şiirlerin okunduğu ve lezzetli yemeklerin tadının çıkarıldığı özel bir zaman dilimini işaret eder. Çocuklar, sürpriz hediyeler alırken, geleneksel şarkılar söyleyerek ve en güzel yemekleri yiyerek bu büyülü gecenin tadını çıkarır. Sinterklaas sofrası, ‘pepernoten’ adı verilen özel çikolatalı kurabiyeler ve yazılı çikolatalarla doludur; bu çikolataların her biri, hediye alacak kişinin adının baş harfini taşır.

Sinterklaas’ın kökenleri, Türkiye’de bildiğimiz Aziz Nikolaos’a dayanır. Myra’da, yani bugünkü Demre’de yaşamış bir din adamı olarak kabul edilen Aziz Nikolaos, 3. yüzyılın sonlarında doğmuş ve 4. yüzyılın ortalarında hayatını kaybetmiştir. Kalıntıları 11. yüzyılda İtalya’nın Bari kentine taşınmış, ancak bu gelenek, Hollandalılar tarafından farklı bir şekilde yorumlanarak zamanla Sinterklaas olarak yeniden şekillenmiştir. 17. yüzyılda Protestan din adamları, bu kutlamaları yasaklamaya çalışmış olsa da, halkın tutkusu sayesinde gelenek yaşayarak günümüze ulaşmıştır. Bu da, Sinterklaas’ın, Yeni Dünya’ya göç eden Hollandalıların taşıdığı bir efsane olduğunu gösterir; zamanla Santa Claus’a yani Noel Baba’ya dönüşmüştür.

Çocuklar, ayakkabılarını şöminelerin yanına ya da kapı önlerine bırakır, yatmadan önce geleneksel şarkılar söyler ve Sinterklaas’ın atı için ayakkabının yanına havuç, bir resim ve bir kap su koyarlar. Ertesi sabah, ayakkabılarında küçük bir hediye bulurlar. Geleneğin en heyecanlı anı ise 5 Aralık akşamıdır: Kapı gürültüyle çalınır, içeriye geleneksel ikramlar atılır ve kapının önünde Piet’lerin bıraktığı bir hediye çuvalı bulunur. Yetişkinler de akşam yemeğinde önce kura ile eşleştikleri kişiye, kendi yazdıkları bir şiir eşliğinde hediye verir. Bu, hem bir bağışta bulunma hem de kişisel bir jestin birleşimi olarak kabul edilir.

Bu yıl, 14 Kasım cumartesi günü Brabant’taki Grave’de Sinterklaas’ın yardımcıları ve atıyla karşılanmasıyla kutlamalar başlayacak. O tarihe kadar pek çok şehirde, sokaklarda ve büyük alışveriş merkezlerinde Sinterklaas ve yardımcıları görülmeye başlanacak. Sinterklaas, geleneksel kıyafetlerini giyer ve takma sakal takar; yardımcıları Piet’ler de geleneksel kostümleriyle dolaşır. Ancak, Sinterklaas’ın yardımcısı Zwarte Piet’in (Kara Piet) siyahi görünümü, Hollanda’da her kış alevlenen hassas bir tartışma konusudur. Bu gelenek, sömürge döneminden kalma ırkçı bir klişe mi, yoksa masum bir çocuk eğlencesi mi sorusu, toplumun gündemine yerleşmiştir. Bu tartışmaların sonuçlarını görmek için, geleneklerin nasıl değiştiğine dair örnekleri inceleyebiliriz: 2013’te Birleşmiş Milletler’in Hollanda’dan açıklama istemesi tartışmayı uluslararası boyuta taşırken, 2019’da Birleşmiş Milletler’in Hollanda’dan açıklama istemesi tartışmayı uluslararası boyuta taşıdı. 2019’da yüzlerinde yalnızca is lekeleri taşıyan “Roetveegpiet”e geçildi ve bu da ulusal varış törenlerinin aynı yolu izlemesini sağladı. 2020’de dönemin başbakanı Mark Rutte, eski fikrinin değiştiğini açıkladı. Gelenekler, toplumla birlikte değişir ve bu da kutlamaların dinamik ve sürekli gelişen bir yapıya sahip olmasını sağlar.”}