İzmir’in geleceği, şehir planlamasıyla şekillenirken, uzmanların sesi yükseliyor. 50. Dünya Şehircilik Günü Kolokyumu öncesinde TMMOB İzmir İKK bileşenleri, kentlerin ranta teslim edildiği gerçeğini çarpıcı bir dille ortaya koydu. Cumhuriyet’in 8 Kasım tarihli sayfasında yer alan konuşmalarda, planlamanın bilimsel temellere dayalı, toplumun ihtiyaçlarını karşılayan bir süreçte değil, kâr odaklı bir formülasyonda olduğunu vurgulandı. Bu durum, kentlerin ‘kervan yolda düzülür’ ilkesiyle yönetilmesine ve bu nedenle de kentsel dönüşümlerin sürdürülebilirliğinden uzaklaşılmasına yol açtığını savrularak, dikkatli bir değerlendirme çağrısında bulundular.

Ayşegül Yarış (TMMOB Şehir Plancıları Odası İzmir Şubesi sekreteri), şehir planlamasının sadece teknik bir disiplin olmadığını, aynı zamanda kültürel ve sosyal değerleri de barındıran bir süreç olduğunu vurguladı. İzmir’in tarihi dokusunu koruma çabaları ve Buca Cezaevi gibi önemli mekânların korunması gerektiği altını çizdi. ‘Umut’ kavramını, sadece mesleğini icra edenlerin değil, tüm toplumun ortak çıkarlarını savunarak, adaleti tesis etmeye yönelik bir çaba olarak tanımladı. Bu bağlamda, Tayfun Kahraman gibi meslektaşlarının tutukluluk durumları, kamu yararının öncelikli tutulması gerektiğinin bir göstergesi olarak sunuldu.

Bilge Martan (TMMOB Şehir Plancıları Odası İzmir Şubesi ikinci başkanı), bütüncül planlamanın önemine dikkat çekerek, kentlerin sosyal, ekolojik ve altyapısal unsurlarının dengeli bir şekilde değerlendirilmesi gerektiğini söyledi. Kentsel rantın, kentlerin gelişimini engelleyen, sosyal eşitsizlikleri artıran ve sürdürülebilirliği tehdit eden bir sorun olarak tanımlandı. Mevzuatlarda yer alan ekolojik bütünlük ilkelerinin, uygulamada ihmal edilerek, doğal kaynakların ve çevrenin tahrip edildiğini belirtti. Şehircilerin, mega projeler karşısında sadece mevzuata uyma çağrısıyla yetinemeyeceğini, kamu yararını savunarak, kentlerin geleceği için doğru kararları alması gerektiğini ifade etti.

TMMOB’nin farklı branşlarından temsilciler, planlamanın teknik bir süreçten çok politik bir eylem olduğunu, kentlerde kimin kaynaklara ne kadar ulaşabileceğine karar verildiğini vurguladı. Uluslararası bir profesörün, Türkçedeki “plan” kelimesinin ne olduğunu sorması, dilin hayatın algılanış biçimiyle yakından ilişkili olduğunu gösterdi. Şehirlerin büyümesi gerektiği kabul edilse de, bu büyümenin doğal kaynakları ve afet risklerini dikkate alarak, bilimsel verilere dayalı bir planlama ile yapılması gerektiği belirtildi. Mega projelerin, kamu yararı yerine belirli çıkarların önünü açarak, kentlerin geleceğini tehlikeye attığı vurgulanarak, kentsel dönüşümlerin sürdürülebilir bir şekilde yapılması için ortak bir anlayışın geliştirilmesi gerektiği savunuldu.”}p>