Eğitim dünyasının köşe taşlarından biri olan Siyasal Bilgiler Fakültesi/Mülkiye, 1930 yılında yıkılan imparatorluğun başkentinden, Ankara’ya atılmış bir hamleyle 90 yıllık bir geçmişe imza atmıştı. Bu mütevazı başlangıç, Türkiye’nin modernleşme çabalarının bir parçası olmuş, geleceğin liderlerini yetiştirme misyonuna başlamıştı. Bu anlatı, sadece bir okulun hikayesi değil, aynı zamanda bir milletin yeniden doğuşunun, eğitimde yapılan stratejik bir tercihin ve ulusal bilincin yükselişinin de bir yansımasıydı.
Mustafa Kemal Atatürk’ün Karadeniz gezisi sonrası 1930’da İstanbul’a gelişinde, Mülkiye Mektebi’ni ziyaret ederek bu yolculuğun ilk adımlarını atmıştı. Harp Akademisi, Mülkiye ve Harp Okulu gibi önemli kurumları kapsayan bu ziyaret, eğitimde yeni bir stratejiye işaret ediyordu. Gazi Mustafa Kemal’in, Harp Okulu’nda “Bu bina artık bugünkü mektep binası olmaktan çıkmıştır” şeklindeki ifadesi, dönemin ruhunu ve geleceğe yönelik vizyonu yansıtıyordu. Aynı zamanda, Ankara’nın, ulus devletin yeni başkenti olarak yükselmesinin de bir sembolüydü.
Ankara’ya taşınma sürecinde, devletin desteği ve özel kanunlar önemli bir rol oynamıştı. Harbiye binasının inşaatı hızla tamamlanırken, okul müdürü Şükrü Baban’ın karşı çıkışı, dönemin İstanbul Milli Eğitim Müdürü Mehmet Emin Erişirgil’in görevi devralmasıyla son bulmuştu. Bu süreçte, Mülkiye’nin eğitim kadrosu, Ankara’ya gitmemiş, İstanbul’dan gelen öğrenciler coşkuyla karşılanmış ve okula yerleştirilmişti. Atatürk’ün Nöbet Defteri’ne yazılan not, o dönemin heyecanını ve umutlarını ölümsüzleştirmişti.
Mülkiye, sadece bir eğitim kurumu olarak değil, aynı zamanda kültürel ve sanatsal bir merkez olarak da gelişmişti. “İnek Bayramı” gibi gelenekler başlatılmış, “Kazgan dergisi” yayınlanmış, spor karşılaşmaları düzenlenmiş ve müzik etkinlikleri gerçekleştirilmişti. Öğrencilerin İstanbul’dan Ankara’ya taşınmasıyla birlikte, farklı kültürlerin ve yaşam tarzlarının bir araya gelmesi, okulun zenginliğini artırmıştı. Bu, geleceğin Türkiye’sinin şekillenmesinde önemli bir adım olmuştu. Okulun 167 yıllık geçmişi, “irfan ve feyz” kaynağı olma gücünün üst basamaklarına ulaşmasının bir göstergesiydi.
Mülkiye’nin Ankara’daki öğrencileri, farklı kariyer yolları izlemişlerdi. Vefik Kitapçıgil, konservatuvarda keman dersleri almış ve daha sonra Ankara Radyosu’nda tango programları yapmıştır. Ertuğrul Soysal, konservatuvarda ikinci anadal öğrencisi gibi dersler almış ve bandoneon sanatçısı olarak kariyerine başlamıştır. Ayhan Erman, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası sınavlarını kazanmış ve sanatını sürdürmüştür. Mülkiye İlim Fikir Sanat Dergisi’ni yayınlayan öğrenciler, ikinci yeni edebiyat akımının ana rahmi olmuşlardır. Üniversiteliler Müzik Derneği’nin düzenlediği Ankara Musiki Festivali, Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk uzun soluklu çoksesli müzik etkinliği olmuş, öğrencilerin geleceğin müzik eğitimine katkı sağlamıştır.
