Ankara’nın kalbi Ulus’taki İtfaiye Meydanı, yoksulluğun ve zorlu yaşam koşullarının acı bir simgesi haline gelmiş. Bir zamanlar dar gelirli vatandaşların ihtiyaçlarını karşıladığı tezgâhların yerini, artık emeklilerin umutsuzluk içinde alışveriş yaptığı bir pazar oluşturmuş. Bu pazar, emeklilerin geçim sıkıntısına dair çarpıcı bir tablo çiziyor ve devletin sosyal politikalarının yeterliliğini sorgulatıyor.
Pazardaki atmosfer, yıllarca çalışıp emekli olan bireylerin, emeklilik hayallerini suya düşürmüş olmalarıyla ağırlaşıyor. 100 liralık ayakkabı için bile pazarlık yapan, eski ve yıpranmış giysilere yönelen, en ucuz otel odasında yaşamaya mahkum olan emeklilerin hikayeleri, umutsuzluğu ve çaresizliği gözler önüne seriyor. Bu pazar, sadece bir alışveriş alanı değil, aynı zamanda ekonomik eşitsizliğin ve sosyal adaletsizliğin de bir yansıması.
Esnafın da ifadeleri, durumun ciddiyetini ortaya koyuyor. 50 yıllık deneyime sahip Yaşar Tahmisçioğlu, “İnsanlar 2. el giysi ve ayakkabı bile alamıyor, 100 liralık ayakkabı için bile pazarlık yapan var, bir çuval ayakkabı birikti, maddi zorluk nedeniyle sürüm de yok” diyerek, emeklilerin yaşadığı ekonomik sıkıntıları vurguluyor. Aynı zamanda, eski garibanların şimdi de emekliler tarafından yaşandığını ve bu durumun yıllarca çalışıp emekli olmuş bireylerin hayatlarını nasıl etkilediğini anlatıyor.
İtfaiye Meydanı’ndaki ikinci el giyim esnafının taşınma hazırlıkları da bu durumun bir göstergesi. Bölgenin yeniden düzenlenmesi ve eski yapıların restore edilmesi kapsamında yapılan TOKİ projesi, esnafa yeni bir çarşı imkanı sunsa da, 10 milyon lira gibi yüksek bir başvuru bedeli, birçok esnafın bu fırsattan yararlanamamasına neden oluyor. Esnafın “Ne kazanıyoruz ki bu parayı ödeyelim, sonumuz karanlık” sözleri, geçim sıkıntısının ve ekonomik belirsizliğin ne kadar derin olduğunu gösteriyor. Bu pazar, sadece bir ihtiyaç alanı değil, aynı zamanda emeklilerin yaşam mücadelesinin ve umutsuzluklarının bir sembolü haline gelmiş durumda.”} att: 2023-10-27 14:30:00Z