Bloomberg HT’nin popüler sohbet programı ‘Aslı Şafak’la İşin Aslı’, bu kez tiyatro camiasının önde gelen isimlerinden Uygur kardeşleri ağırladı. Süheyl ve Behzat Uygur, sadece sanatsal hayatlarına değil, aynı zamanda babalarının ve annelerinin büyüleyici dünyasına da ışık tuttu. Program, Uygur ailesinin tiyatroya olan tutkusunun, çocukluklarından itibaren nasıl şekillendiğini ve aile bağlarını nasıl güçlendirdiğini gözler önüne seren keyifli bir diyalog oldu.
Behzat Uygur, mesleki hayatlarının ev içinde yarattığı atmosferi anlatırken, “Evimizde sürekli tiyatro konuşulurdu” diyerek, büyüdüğü sıra dışı ortamı gözler önüne serdi. Çocukluklarından itibaren sahneye yakın bir yaşamın, aile bireylerinin birbirleriyle olan ilişkilerini nasıl etkilediğini, sahnedeki bir hatanın bile babasının hemen tepesine gelmesiyle nasıl sonuçlanabileceğini samimi bir dille aktardı. Babasının otoriter tavırlarının, evde sahne atmosferinin devamlılığını sağladığını ve evin her köşesinde tiyatro ruhunun hissedildiğini vurguladı. Annesinin ise daha yumuşak ve destekleyici bir figür olduğunu, aile içinde her zaman bir güven ve huzur kaynağı olduğunu ekledi.
Süheyl Uygur, tiyatro sahnesinde yalnız çalışmanın imkansızlığını belirterek, “Tek başınıza bir şey yapsanız o yalnızlık hissi olur mu acaba? Tek başına tiyatro mümkün değil ama televizyonda yapıldı. Behzat tek başına yaptı, ben de yaptım. Behzat benden daha fazla yaptı bu arada ama tiyatro sahnesinde artık mümkün değil” şeklinde kendi deneyimlerini paylaştı. Kardeşinin sahnedeki performansının, onun sanatsal yeteneğini ve özverisini ortaya koyduğunu ifade etti. Ayrıca, babalarının sanatsal mirasını yaşatmak için attığı adımları ve bu süreçte kendisinin rolünü de anlattı.
<Ancak programın en dokunaklı anlarından biri, yakın zamanda kaybettiği annesi Necla Uygur’a olan özlemini dile getiren Behzat Uygur’un sözleri oldu. Necla Uygur’un tiyatro için yaptığı fedakarlıkları, turnelerde otel odalarını mutfağa çevirmesi, tiyatro kulislerinde benzer uygulamaları yapması ve oyun bittikten sonra kadın oyuncularla birlikte yemek yapması gibi detayları anlatırken, annesinin sanatsal tutkusunu ve aileye olan bağlılığını gözler önüne serdi. Ayrıca, annesinin bebekliğinde bilet satması, kostümlerle ilgilenmesi ve çocuklarına bakması gibi sorumluluklarını da vurgulayarak, annesinin hayatının ne kadar dolu ve anlamlı olduğunu ortaya koydu. Uygur ailesinin sanatsal mirasının, sadece tiyatro sahnesinde değil, aynı zamanda aile yaşamında da önemli bir yer tuttuğunu ve bu mirası gelecek nesillere aktarmak için çabaladıklarını ifade etti.