Kandıra 1 No’lu F Tipi Cezaevi’nin kapıları, bu akşam adalet arayışının sesi oldu. 34 yılın ardından, infaz rejimi altında tutulan Sevgi Saymaz’ın tahliyesi için yapılan basın açıklaması, sadece bir bireyin özgürlüğünü değil, Türkiye’deki infaz sistemine ve siyasi tutuklulara yönelik uygulamalara dair derin endişeleri de gözler önüne serdi. Açıklama, adaletin gecikmesi ve insan hakları ihlalleri konusunda ulusal bir tartışma başlatırken, cezaevlerindeki koşulları ve uzun süreli hapis cezalarının getirdiği mağduriyetleri de mercek altına aldı.
Açıklamaya katılan isimler, Sevgi Saymaz’ın hikayesini, Türkiye’nin infaz sistemindeki acı bir örneği olarak sundu. 1992’den beri cezaevinde bulunan Saymaz, disiplin cezaları gerekçesiyle tahliye edilmeyerek, yıllarca süren bir bekleyişin ve adaletsizliğin sembolü haline gelmişti. SOL Parti MYK üyesi Alper Taş, bu durumu ‘düşman hukuku’ uygulamasına örnek göstererek, iktidarın muhaliflerini dışarıda tutma stratejisini eleştirdi. ‘Herkesi içeriye atıyorlar. Tutukluluk istisna dediler,’ diyen Taş, adaletsizliğin sadece cezaevlerinde değil, dış dünyada da varlığını vurguladı. Ayrıca, 2011’den beri cezaevinde bulunan ve ‘disiplinsizlik’ gerekçesiyle tahliyesi engellenen Sevcan Göktaş’ın durumunu da gündeme getirerek, benzer mağduriyetlerin yaygın olduğunu gösterdi. Göktaş’ın annesinin açıklaması, sistemin insanlık dışı uygulamalarına ve adaletin gecikmesine dair acı bir yankı oluşturdu.
Açıklamada yer alan diğer isimler de infaz sisteminin cezaevlerini ‘hapisane içinde hapishaneye dönüştürdüğünü’ ve bu uygulamanın sorumlularını ‘tarihe zalim’ olarak geçireceklerini savundu. EMEP Milletvekili İskender Bayhan, cezaevlerindeki aşırı doluluk oranlarına dikkat çekerek, infaz sisteminin insan haklarına aykırı olduğunu ve ‘Sevgi Saymaz’ın özgürlüğünün yanı sıra içeride haksız yere tutulan tüm mahkûmların sesi soluğu’ olduklarını ifade etti. Artvin 78’liler Derneği’nin açıklaması ise, Sevgi Saymaz’ın 36 yıl ceza almış ve en uzun süre cezaevinde kalan kişi olduğunu vurgulayarak, hak ederek tahliye tarihi 2028 olarak belirlenmiş olsa bile, mahkeme kararlarının eklenmesiyle bu sürenin 2038’e uzayabileceğini ve davaların sürmesiyle yaşam boyu hapse dönüşebileceğini belirtti. Derneğin talebi, mevzuattaki haksızlıkların düzeltilmesi ve siyasi tutsakların özgürlüğü için mücadele etmekti.
Kandıra Cezaevi önündeki bu basın açıklaması, sadece Sevgi Saymaz’ın tahliyesi için bir çağrının ötesinde, Türkiye’nin infaz sistemine ve insan hakları ihlallerine karşı duruşunun bir göstergesi olarak kabul edildi. Uzun süren bu mücadele, adaletin gecikmesi ve sistemdeki haksızlıkların bir kez daha ulusal gündeme getirilmesine yol açarak, hukukun üstünlüğünün ve insan haklarının korunması konusunda farkındalık yaratmayı hedefledi.