Yılın en dokunaklı sağlık hikayelerinden biri, Kahramanmaraş ve Yozgat'tan yükselen bir umutla şekilleniyor. Başkent Üniversitesi Hastanesi’nde gerçekleştirilen çapraz böbrek nakli, sadece iki çocuğun hayatını kurtarmakla kalmadı, aynı zamanda organ bağışının gücünü bir kez daha gözler önüne serdi. İki aile, birbirlerinin kızlarına hayat verecek cesaretli adımlar atarak, umutsuzluğun karanlığında bir ışık kaynağı oldular.
Hikaye, 1,5 yaşındaki Hatice Duru Okur'un gözlerinde başlayan şişmenin ardından başlayan mücadeleyle başlıyor. Yozgat'ta 4 yıldır böbrek yetmezliğiyle mücadele eden Hatice Mehlika Keskin’in hikayesi ise bu umutlu tabloya ortak oluyor. İki küçük kızın hayatları, ailelerinin koşulsuz desteği ve Başkent Üniversitesi’nin uzman ekibi tarafından bir araya getirildiğinde mucizeye dönüşü bekliyordu. Bu sıra dışı durum, babaların kendi kızlarına değil, birbirlerinin kızlarına böbrek bağışıyla hayat vermeleriyle sonuçlandı; bu da tıpta eşsiz bir dayanışmanın ve fedakarlığın kanıtı oldu.
Operasyonun ardından, Hatice Duru Okur ve Hatice Mehlika Keskin, babalarının kahramanca fedakarlıkları sayesinde sağlığına kavuştu. 22 Ekim’de gerçekleştirilen operasyonlarda, Hatice Mehlika Keskin'in babası Ali Keskin, kendi böbreğini kızına verdi ve hayatını kurtardı. Aynı anda, Hatice Duru'nun babası Ejder Okur da kendi kızına böbrek bağışlayarak, bu muhteşem dönüşü sağladı. Bu çapraz nakil, 1,5 yaşındaki Hatice Duru Okur'un çapraz böbrek nakli yapılan en küçük hasta olduğu gerçeğini de beraberinde getirdi.
Başkent Üniversitesi Kurucu Rektörü Prof. Dr. Mehmet Haberal ve ekibi, bu operasyonla sadece iki hayat kurtarmakla kalmadı, aynı zamanda Türkiye’de ve dünyada organ bağışı konusunda farkındalık yaratma hedefiyle önemli bir adım attı. Organ bağışının hayat kurtaran bir güç olduğunu, ancak yeterli sayıda organın bulunmadığını vurgulayan Prof. Dr. Haberal, bu tür alternatif yöntemlerin önemini bir kez daha ortaya koydu. Bu mucizevi nakil, organ bağışının önemini vurgulayan, umut dolu bir mesajla, hayatın ne kadar değerli olduğunu ve paylaşmanın ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor.
