Yazarlık ruhuyla, finans piyasalarının karanlık köşelerini aydınlatıyoruz. Türkiye’nin fon operasyonları, sadece yatırımcıların parasının değil, tüm ekonominin geleceği için ciddi bir sınav niteliğinde. Bu karmaşık süreçte, şeffaflık ve hesap verebilirlik ilkeleri, en çok test edilen değerler arasında yer alıyor.
Gazetecilik ilkelerine bağlı kalarak, olayların perde arkasını ortaya çıkarıyoruz. Murat Ağırel’in yaşadığı olay, fon skandalının sadece bir gazetecinin hayatını nasıl etkileyebileceğinin kanıtı. Bu süreç, aynı zamanda Türkiye’deki finans sisteminin zayıf noktalarını da gözler önüne seriyor. 455 bin 708 mağduriyet, 20 milyar dolarlık bir faturanın altında toplanan gerçek maliyet, ekonomiye yaratılan 100 milyar dolarlık etki, tüm bunlar, şeffaflık eksikliğinin ve denetim mekanizmalarının yetersizliğinin sonuçlarıdır.
Cevdet Yılmaz liderliğindeki fon kurulu, zarar gören yatırımcıların taleplerini karşılamaya çalışırken, aynı zamanda karmaşık finansal operasyonlarla ilgileniyor. 66 fonun tasfiyesi, 45 bin 747 kişiye 40.8 milyar lira ödeme yapılması, ancak asıl sorun Tera ve Pusula gibi büyük fonların tasfiyesinde yaşanıyor. ‘Giden para çoktan gitmiştir’ varsayımının ötesine geçerek, belgelerle konuşmak gerekiyor. Bu noktada, İstanbul 12. Sulh Ceza Hakimliği’nin fon vurgununa karışan kişilerin hesaplarına el koyma kararı, önemli bir adım olsa da, sorunun çözümü için yeterli değil.
InvestAz Yatırım Menkul Değerler AŞ’nin savcılığa verdiği yanıtlar, bu karmaşıklığın boyutunu daha da ortaya koyuyor. Esat Palazoğlu’nun hesabında 143 milyon liralık bir miktar, aslında kredili işlemler kapsamında kullanılan bir kredi ile alınmış ve bu kredi, 37 milyon 856 bin 874 TL’lik bir değerle sonuçlanmış. Palazoğlu’nun faizli kredi çekip fona yatırması, bu durumu daha da karmaşık hale getiriyor. Kerem Lafçı’nın durumu ise Palazoğlu’nun durumundan daha da vahim. Lafçı’nın kredisi, 7 Ekim 2026’da Borsa İstanbul’da resen satılmış ve bu satıştan sonra kurumumuza 15 milyon 527 bin 695 TL borcu kalmış. Bu, sadece finansal bir operasyon değil, aynı zamanda güvenin ve hesap verebilirliğin nasıl sarsılabileceğinin de bir örneğidir.”}
