Küresel ekonominin dönüşüm geçirdiği bu dönemde, enerji ihtiyacının karşılanması ve teknolojik gelişmeler, kritik minerallere olan talebi katlayarak artırmaktadır. Temiz enerji kaynaklarına yöneliş, elektrikli araçların yaygınlaşması ve dijitalleşme, bakır, nikel, lityum, kobalt ve nadir toprak elementleri gibi madenlerin önemini gözler önüne sermektedir. Bu durum, küresel ticaret akışlarını derinden etkileyerek yeni bir denge yaratmaktadır.
UNCTAD'ın yayınladığı son rapor, 2040 yılına kadar lityum talebinin yüzde 350, grafit talebinin ise yüzde 130'dan fazla artacağını öngörmektedir. Bu artışlar, madenlerin üretim kaynaklarının yoğunlaşmasına ve bu kaynakların kontrolünün, güçlü sanayi politikaları ve jeopolitik rekabet tarafından şekillendirileceğine işaret etmektedir. Bu durum, özellikle Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Çin, Avustralya, Şili ve Çin gibi ülkelerin küresel tedarik zincirlerinde kritik bir rol oynamasına neden olmaktadır.
Artan talep, tedarik zincirlerinde riskleri de beraberinde getirmektedir. Sınırlı sayıda ülkede yoğunlaşan kaynaklar, arz güvenliği konusunda endişeleri artırmaktadır. Bu durum, hükümetlerin ticaret politikalarını yeniden yapılandırmasına ve maden çıkarmada ulusal kapasiteleri güçlendirmesine yol açmaktadır. 2020'den beri yaklaşık 100 farklı önlemin alınması, bu dönüşümün boyutunu göstermektedir. Ancak, farklı ülkelerin bu kaynaklara yönelik rekabeti,
