Küresel ekonominin nabzını tutan Dünya Bankası’nın son analizleri, çatışmaların ve kırılganlıkların derin izlerini barındırıyor. Özellikle, savaşların ve siyasi istikrarsızlıkların merkezi olduğu ekonomilerde, iş gücünün koşulları ve yaşam standartları, küresel ortalamanın çok gerisinde kalmaya devam ediyor. Bu bölgelerde çalışan nüfusun yalnızca küçük bir kesimi, düzenli ücretli işlerde bulunurken, geri kalan büyük bölümü, daha az istikrarlı ve gelir garantisi olmayan alternatif çalışma biçimlerine yöneliyor.
Veriler, bu ülkelerde iş gücünün önemli bir kısmının kendi girişimleriyle faaliyet gösterdiğini gösteriyor. Ancak bu durum, işçilerin gelir ve iş güvenliği konusunda ciddi dezavantajlara sahip olduğunu da ortaya koyuyor. Özellikle, IBRD ve IDA grupları arasındaki farklılıklar, gelir düzeyine göre çalışma hayatında yaşanan ayrışmayı çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor. Orta gelirli kırılgan ekonomilerde ücretli çalışan oranları, %61’e kadar çıkarken, daha düşük gelirli ülkelerde bu oran sadece %19 seviyesinde kalıyor. Bu durum, krizden etkilenen bölgelerde ekonomik fırsatların ve sosyal adaletin büyük ölçüde gerilediğini işaret ediyor.
Rapor, aynı zamanda yoksulluk oranları konusunda da endişe verici sonuçlar sunuyor. 2024 yılı verilerine göre, çatışma ve kırılganlıkların hakim olduğu bölgelerde günlük 3 doların altında yaşayanların oranı %38,9 olarak hesaplanıyor. Bu oran, küresel ortalama olan %10,1’e kıyasla gözle görülür bir fark oluşturuyor. 2001 yılına kıyasla bu oran, önemli bir düşüş yaşasa da, kriz bölgelerindeki yoksulluk, küresel ortalamanın gerisinde kalmaya devam ediyor. Ayrıca, daha yüksek bir yoksulluk eşiği olan günlük 8,30 doları geçemeyen nüfusun oranı, bu bölgelerde %81,1’i buluyor.
Dünya Bankası’nın bu raporu, küresel ekonomideki eşitsizliklerin ve kırılganlıkların devam eden tehditini bir kez daha gözler önüne seriyor. Kriz bölgelerindeki ekonomik zorlukların üstesinden gelmek için, sürdürülebilir kalkınma stratejileri, sosyal güvenlik ağlarının güçlendirilmesi ve çatışmaların önlenmesi gibi çok yönlü bir yaklaşımın hayata geçirilmesi gerekiyor.
