Türkiye’nin gündemine simit fiyatlarındaki ani artış ile yeni bir boyut kazandırılıyor. Enflasyonun uzun süredir devam eden yükselişi, yiyecek fiyatlarını etkilemeye devam ederken, özellikle İstanbul’da satışa sunulan simitlerin bedeli de önemli ölçüde değişti. 25 liradan satışa çıkan simitler, şimdi 30 liradan müşterilerden temin ediliyor. Bu durum, tüketiciler için alışageldiği bir ziyafetin son bulduğu bir dönemin başlangıcı olarak değerlendiriliyor.
Fırıncılara göre, bu fiyat artışının temel nedeni un, susam ve maya gibi hammadde fiyatlarındaki sürekli artışlar ile birlikte işletme giderlerindeki ciddi yükselişlerdir. Ancak, bu maliyet artışlarının yanı sıra, 1993 yılında Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın, iktidardayken vatandaşa çay ve simit hasreti yaşattığı bir dönem de akıllara geliyor. O dönemde, 2 bin 500 lira ile 5 kişilik bir ailenin günde sadece çay ve simitle beslenmesi durumunda aylık giderin 40 bin lira civarında olduğu, asgari ücretin bile bu gideri karşılayamadığı vurgulanmıştı. Bu tarihi anı hatırlatan fiyat artışı, mevcut ekonomik koşulların acı bir şekilde yeniden hatırlatılması olarak yorumlanıyor.
Günümüzde dışarıda tüketilen bir bardak çayın fiyatı 50 liradan başlıyor ve 5 kişilik bir ailenin günde çay ve simitle beslenmesi durumunda aylık maliyet 36 bin lirayı aşabiliyor. Kira, faturalar, ulaşım ve diğer temel ihtiyaçlar da eklendiğinde, bu hesaplar vatandaşı içinden çıkılmaz bir mali buruna sürüklüyor. Asgari ücretin 28 bin 75 lira olduğu, en düşük emekli aylığının ise 23 bin 552 lira olduğu gerçeği, bu durumun vatandaşı ne kadar zorladığını açıkça ortaya koyuyor.
Bu gelişmeler, Türkiye ekonomisindeki enflasyonist eğilimlerin ve bunun yansımalarının sadece simit fiyatlarına değil, tüm gıda ve temel tüketim ürünlerine etkisini bir kez daha gözler önüne seriyor. Vatandaşın alım gücünün erimesi ve yaşam standartlarının düşmesi, ekonomik politikaların yeniden sorgulanmasına neden oluyor.
